السيد الخوئي (مترجم: نجمى / هريسى)
616
البيان في تفسير القرآن (بيان در علوم و مسايل كلى قرآن) (وزارت ارشاد) (فارسى)
نوع تعظيم و تجليل شرك محسوب شود ، بايد تعظيم و تجليل از افراد زنده را نيز شرك محسوب داشت زيرا از نظر شرك بودن فرقى در ميان مرده و زنده وجود ندارد ، در صورتى كه « ابن تيميه » و پيروانش نمىتوانند به اين معنى ملتزم گردند و تعظيم از شخص زنده را نيز شرك بدانند . گذشته از اين اگر اين گونه اعمال ، شرك محسوب شود بايد رسول خدا ( ص ) نيز مشرك ناميده شود زيرا به طورى كه گفتيم آن حضرت اين گونه اعمال را انجام مىداد . كسى كه اين اعمال را شرك و مرتكبين آن را مشرك مىنامد ، آيا مىتواند نسبت شرك به رسول خدا ( ص ) هم بدهد ؟ كلّا و حاشا ! ! زيرا كه شرك با مقام نبوت تناسبى ندارد . اين است كه بايد گفت : يا بعضى از شركها عيب و ايرادى ندارد و يا اين كه زيارت قبور ، تعظيم و تجليل از شعائر الهى و آن چه منسوب به خدا است بدون قصد پرستش از دايرهء شرك بيرون است و اين گونه اعمال اصلا شرك ناميده نمىشود و چون احتمال اول و تجويز پارهاى از شركها حتما باطل و بىاساس است به ناچار بايد احتمال دوم را پذيرفت كه زيارت قبور و تعظيم صاحبان قبور شرك نيست و اين گونه اعمال كه با اذن خدا انجام مىپذيرد ، در واقع عبادت خدا و اطاعت از فرمان اوست ، تعظيم و بزرگداشت شعائر دينى ، از علايم و نشانههاى تقوا و معنويت است ، چنان كه خداوند مىفرمايد : وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ . « 1 » و هركس شعائر الهى را بزرگ بدارد ، اين كار نشانهء تقواى الهى است . ( 1 ) - در جواز زيارت قبر رسول اكرم ( ص ) و افراد نيك و بندگان صالح خدا ، روايات فراوانى نقل گرديده است كه نمونههايى از آنها را قبلا براى خوانندهء عزيز بازگو نموديم . سجده براى غير خدا از آن چه تا به حال گفتيم ، روشن گرديد كه هر نوع خضوع و تذلل در برابر غير خدا در صورتى كه از طرف خدا نهى گردد ، بدون ترديد حرام و ممنوع است گرچه اين خضوع به مرحلهء پرستش نرسد و از اين نوع خضوع كه شرعا ممنوع و حرام است ، يكى سجده كردن براى غير خداست كه تمام مسلمانان در اين مطلب اجماع دارند و خداوند نيز در اين مورد مىفرمايد :
--> ( 1 ) حج / 32 .